گرفتن توپ

در چشم‌اندازی باز و آرام، یک پرتاب‌گر دوستانه توپ‌ها را در قوس‌های متفاوت به‌سوی بیمار می‌فرستد. بیمار باید مسیر توپ را پیش‌بینی کند و آن را با هر یک از دست‌ها — یا به‌تناوب — بگیرد. توپِ گرفته‌شده با جلوه‌ای کوتاه محو می‌شود و پرتاب بعدی در راه است.

سرعت پرتاب، گشودگی قوس‌ها و تعداد توپ‌های هم‌زمان مرحله‌به‌مرحله بیشتر می‌شود؛ صدای ملایم طبیعت و بازخورد لمسی، تجربه را زنده نگه می‌دارند.

گرفتن توپ گفت‌وگوی بدن با زمان است: پیش‌بینی مسیر، زمان‌بندی، و هماهنگی چشم و دست. درگیری هر دو دست، تقارن حرکتی را تمرین می‌دهد و تنوع زاویه‌ها، میدان دید و چرخش تنه را فعال می‌کند.

• بازسازی رفلکس و حرکات پیش‌بینانه پس از سکته و آسیب مغزی
• ضعف یک‌طرفه‌ی اندام فوقانی — با هدف‌گیری دست کم‌توان
• تعادل و اعتمادبه‌نفس حرکتی در سالمندان

ست مرحله را انتخاب و در فاز آماده‌سازی جهت و ارتفاع صحنه را تنظیم کنید؛ سپس تمرین را آغاز کنید. اگر هدف، تقویت دست کم‌توان است، مرحله‌هایی با الزام دست مشخص انتخاب کنید.

• سرعت توپ، قوس پرتاب و تعداد توپ هم‌زمان در طراح مرحله قابل تنظیم است.
• گزارش تفکیک چپ/راست را برای پایش تقارن دنبال کنید.
• مدت پیشنهادی هر مرحله ۹۰ تا ۱۵۰ ثانیه است.

• نرخ گرفتن (موفق/کل پرتاب‌ها)
• زمان پاسخ و کیفیت پیش‌بینی
• تفکیک عملکرد دست چپ و راست
• زمان بقا و امتیاز کل